ผมประหลาด หรือโลกกำลังประหลาด?

ผมทนไม่ไหวแล้ว !

ผมรู้สึกแย่... และทนไม่ไหว กับอะไร อะไร หลายๆอย่างมากครับ
สิ่งที่ผมกำลังจะแสดงความคิดเห็นอย่างอิสระต่อไปนี้ อาจจะทำให้ใครหลายๆคนเกลียดผมไปเลยก็ได้


คุณคิดว่า ชีวิตทั้งชีวิตของคนเรา จริงๆแล้ว เราต้องการอะไรกันแน่ครับ?
จริงๆแล้วเราจะต้องอยู่ในห้องทีี่่มีแอร์จริงๆหรือครับ?
ที่เราต้องการคือ ความสุข หรือเงิน กันแน่หรอครับ?
กรุณา อย่านำไปรวมกัน ระหว่าง ความสุข กับ เงิน
แน่นอน เงินซื้อความสุขไม่ได้ ไม่ว่าจะกรณีไหน ผมขอคัดค้าน ว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้
ความสุขมันเกิดขึ้นได้ จากความคิดของคุณเอง
ไม่จำเป็นหรอก ที่เราจะต้องอยู่ในรถหรูๆ บ้านใหญ่ๆ แต่งตัวโก้ๆ ถึงจะมีความสุข
แต่แค่จักรยานซักคัน บ้านไม้(ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา ถ้ามันไม่มีระบบทุนนิยม!!) กับเสื้อผ้าไม่กี่ชิ้น
เราก็มีความสุขได้แล้วไม่ใช่หรอครับ


ทุกวันนี้ อะไรเป็นต้นเหตุให้คนเราต้องออกไปหาเงินหรอครับ?
วันนี้ผมได้อ่านบทความ เล่าถึงชายหนุ่มพูดกับชาวประมง[ผมไม่สามารถหาที่มาได้ ขอ อภัย ไว้ ณ ที่นี้]
สรุปใจความง่ายๆว่า เรามีอยู่แล้ว แล้วจะมองไปไกลทำไม

ถ้าเราหยุด ความต้องการที่ไม่สิ้นสุดของเรา คงไม่ต้องเรียนเศรษฐศาสตร์
ถ้าเราเรียนรู้ ความจำเป็นจริงๆในชีวิตว่ามีไม่กี่อย่าง คงไม่ต้องขวนขวาย
ถ้าเราเลิก ทำในสิ่งที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ โลกก็คงไม่วุ่นวาย
เพราะสุดท้าย ชีวิตเรา มันก็แค่นี้เอง

ทุกวันนี้ไม่ใช่เพราะเรารีบเกินไปหรอกหรอครับ ถึงได้ต้องใช้รถ
ถ้าเราไม่ต้องรีบขนาดนั้น ตื่นเช้ามากกว่านั้นซักหน่อย จะนั่งรถเมล์ไปก็ได้
ถ้าคุณบอกว่า ก็เพราะว่าต้องทำงานจนดึก
ทำไมถึงต้องทำงานเยอะขนาดนั้นหละครับ?
เพราะว่าเงินเดือนไม่พอ
ทำไมถึงไม่พอหละครับ?
เพราะว่าใช้จ่ายเยอะ
ทำไมถึงต้องใช้จ่ายเยอะ?
ก็เพราะว่าคุณเกิดจำเป็นยังไงหละ

ชีวิตเราจริงๆแล้วก็มีไม่กี่อย่าง
ผมไม่ได้หมายถึงให้คุณตัดทิ้งทุกอย่าง รวมถึงความสุนทรีย์ของชีวิตนะครับ
ข้าวหนะต้องกิน งานหนะต้องทำ เสื้อผ้าหนะต้องใส่ ความรู้หนะต้องเรียน
แต่ไม่ใช่กินในโรงแรม ทำงานวันละ 25 ชม. หรือใส่เสื้อผ้าที่ดีแต่แพง ดีแต่แพง กับ ดี.. แต่แพง
หรือเรียนเพื่อสอบให้ผ่าน
เราเรียนเพื่อให้ชีวิตเรา "ดี" ขึ้น
ไม่ใช่เรียนเพื่อเรียน ! ไม่ใช่เรียนเพื่อหางาน !
คุณเป็นหมอ คุณเรียนมาเพื่อเพื่อนมนุษย์ เพื่อรักษา ได้เงินจากการรักษามาเพื่อเลี้ยงชีพ
เพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ต่อ เพื่อจะได้รักษา !
คนเป็นวิศวะกร เรียนเพื่อออกแบบอาคารให้เราอยู่ ให้เราใช้เนื้อที่ที่มีอยู่ สร้างที่อยู่ที่มันคุ้มค่า
เพื่อเพื่อนมนุษย์ ได้เงินจากการออกแบบมา เพื่อจะได้ใช้ชีวิต เพื่อสร้างที่อยู่ต่อๆไป ! ไม่ใช่หรอครับ !!
ผมเรียนดนตรี เพื่อจะส่งสารออกไปยังผู้คนมากมาย เพื่อใช้เพลงในการกระทำกิจกรรมร่วมกันต่างๆ
เพราะเสียงเพลงสื่อได้กับทุกสิ่งมีชีวิต แม้กระทั่งสิ่งไม่มีชีวิต ยังเคลื่อนไหว เมื่อมีเสียงเพลง !

ใช่ครับ ทุกอย่างเราทำได้ แต่ไม่ใช่้ทุกอย่างที่เกิดประโยชน์

คุณทำทุกอย่างที่คุณมีความสุขได้ แต่คุณรู้แล้วรึยังว่าความสุขของคุณอยู่ไหน

ถ้าเราหยุดหมุนในวัฒจักรที่เราสร้างมันขึ้นมาเอง
หยุดหมุนแฟชั่น หยุดหมุนความบ้าคลั่งของทุนนิยม หยุดหมุนความบ้าเงิน
ใส่ใจบ้างว่าจริงๆแล้วเราต้องการอะไร
อาจจะเข้าข้างตัวเองไปหน่อย
แต่ อาหาร ที่อยู่ เสื้อผ้า ยารักษาโรค ดนตรี สังคม และความรัก แค่นั้นไม่ใช่หรอที่เราต้องการ!

ถ้าเราหาอาหาร อีกคนสร้างที่อยู่ เอาที่อยู่ไปแลกอาหาร ผ่านเงิน เงินมันก็แค่ตัวแปรแลกเปลี่ยน
เราสร้างคอมพิวเตอร์ อินเตอร์เน็ต เว็บ blog ขึ้น เพื่อสอนกันและกัน ถึงความรู้ของเราแต่ละคน
เราสร้างยาพาหนะขึ้น เพื่อติดต่อหาคนที่ไกลได้เร็วขึ้น

แล้วนั่นอะไร นั่นอะไร ! ที่เห็นอยู่ทุกวันนี้ นั่นอะไร !
ถ้าเราทุกคนหยุดเทิดทูนบูชาคนที่ีมีเงินมากๆ โลกมันก็จะดีกว่านี้ (?)
แต่ถ้ามันเป็นไปได้ยาก ก็เริ่มเดินทางกลับ จากสิ่งที่เรามีอยู่ กลับไปสู่สิ่งที่แค่ควรจะมี

รักแห่งสยามนั่นปะไร ! สุดท้ายแล้วเราก็มีแค่รักก็พอ
เพลงคลาสสิกนั่นปะไร ! แค่เสียงเพลงกับเนื้อร้อง ก็เพียงพอแก่การเพลิดเพลินแล้วไม่ใช่หรอ

ขอโทษนะครับ แต่คุณจะแต่ง Cosplay กันไปทำไมหรอครับ?
ผมไม่ได้หมายถึง การตูนไม่ดีนะครับ
แต่คุณจะเลียนแบบไปทำไมครับ ถ้าจะแต่งเพื่อให้ดูดีเฉยๆ
นั่นมันคือการเรียกร้องความสนใจไม่ใช่หรือ?
หรือ จะบอกว่าเป็นกิจกรรม แต่มันจะมีอะไรที่ดีกว่านี้ไหมฮะ? ถ้าเอาเงินที่ใช้ไป ไปทำอย่างอื่น

โลกมันยังร้อนไม่พอหรือไง !!

ขอโทษนะฮะ แต่คุณจะเที่ยวกลา่งคืนกันไปทำไมฮะ?
นี่ก็บอกเองว่าเงินไม่พอใช้ ยังจะเอาไปผลาญเล่น
เอาเงินกับเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหมฮะ พักผ่อนด้วยการนอน
หรืออ่านนวนิยายดีๆ ซักสองสามเล่ม เผื่อความรู้สึกว่าเรามีชีวิตเพื่ออะไรจะได้เข้าไปกระตุ้นบ้าง
ไม่เบื่อหรอฮะ หาเงินมาเผาไปกับน้ำที่กินแล้วมึนๆ ทำให้เรายิ่งแย่ลง
สรุปว่าพวกคุณใช้ชีวิตกันเพื่อแย่ลงไปวันๆ
บอกว่าโลกนี้มันแย่ จะไปใส่ใจทำไม ก็พวกคุณนั่นแหละครับ ที่นอกจากจะไม่ทำอะไรให้ดีขึ้นแล้ว ยังไม่ทำอะไรเลย !

โลกมันยังร้อนไม่พอหรือไง !!

ผมไม่ได้หมายถึงให้โลกเราวิวัฒนาการย้อนกลับ
เพียงแต่ว่า ให้ถอยกลับมาสู่จุดที่เราพอ
มีแค่นี้ สุขแค่นี้ มองไอ้ที่มีให้สุขก็พอ

ผมไม่รู้ว่า จะมีคนมาโจมตีอะไร จากจุดอ่านของสิ่งที่ผมถ่ายทอดลงมาบ้าง
แต่ทุกวันนี้คุณก็เห็น ว่าโลกมันค่อยๆแย่ลง
หยุดเถอะครับ หยุดทำให้มันแย่ลง

หยุดและหันไปมองรอบๆ ว่าเรากำลังทำอะไร
ก่อนที่มันจะสายเกินไป ก่อนที่โลกจะไม่เหลือให้ใครอยู่

หลงระเริงไปกันเถิด แล้วเมื่อวันนั้นมาถึง เราทุกคนจะเสียใจ
ผมจะเสียใจ ที่ความคิดของผม มันไม่ดีพอ ที่จะเปลี่ยนพวกคุณ